طرحي به رنگ آفتاب؟
نسخه شماره 2977 - 1391/05/11 -صفحه معلولین-روزنامه مردم سالاری
وقتي مسائل معلولين را در زندگي روزمره بررسي ميکنيم، به کوهي از کاستيها و مشکلات برميخوريم. معلولين به جهت بي تدبيريهايي که در احقاق حقوقشان صورت گرفته در شرايط اقتصادي حال حاضر بيشتر از ديگر اقشار جامعه تحت فشار قرار دارند. مسائل اقتصادي و اشتغال، در کنار نبود فرهنگ برخورد با معلولين، روند کند مناسب سازي اماکن و معابر شهري و ...هر چه بيشتر نگاهها را به سمت قوانين و کنوانسيونهاي مصوبي معطوف ميکند که چشم انتظار گوشه چشم مسئوليني است که بايد آن را اجرا يا بر اجراي آن نظارت کنند. در اين ميان با خبر شديم طرحي به نام «طرح آفتاب» از سوي سازمان بهزيستي در دست اجراست که گويا از سفرهاي استاني رئيس جمهور الهام گرفته شده است و قرار است در اين طرح مسئولين در بوستانها و پارکها به ديدار معلولين و مددجويان بروند و در فضايي صميمي و دوستانه پاي صحبت و درد دل معلولين بنشينند و معلولان هر منطقه هم نمايشگاهي از دستاوردهاي خود در بخشهاي هنري و فرهنگي در معرض ديد علاقه مندان قرار دهند. انتخاب محل ديدار مسئولين در پارک و بوستان و دور از محيط اداري قطعا تنوع کاري خوبي برايشان همراه خواهد داشت البته به شرطي که پارک مورد نظر مناسب سازي شده (به معناي واقعي) باشد و معلولين پشت ميلههاي مبادي ورودي جا نمانند. اما اين سئوالها پيش ميآيد که معلولين چه خواهند گفت؟ چه خواهند خواست؟ وام خود اشتغالي براي راه اندازي کسب و کاري خانگي؟ هزينه اياب و ذهاب؟ مسکن مهر؟ اجرايي شدن قانون استخدام 3 درصدي معلولين در دستگاههاي دولتي؟ با توجه به مطالبات مشخص معلولين آيا بهتر نيست مسئولين زحمت کش اين حوزه به جاي پرداختن به مسائل فردي افراد داراي معلوليت که ميتوان گفت مسائل موردي هستند و در شعب سازمان بهزيستي نيز امکان پيگيري و اجرايشان وجود دارد بدنبال مسائل کلان آنها باشند؟ تبصرههاي بسياري از قانون جامع حمايت از حقوق معلولان همچنان منتظر اجرايي شدن هستند، با توجه به مشکلات خاص معلولين در شهرستانها که عموما در پس موانع شهري جا ماندهاند و صدايشان به جايي نميرسد قطعا نميتوان با حضوري اينچنيني تفاوت چنداني ايجاد کرد. با افزايش نظارت بر عملکرد سازمانهاي ذيربط بسياري از مشکلات عموميافراد داراي معلوليت قابل حل خواهد بود. با تجهيز پايگاه اطلاع رساني سازمان بهزيستي کل کشور به بخشي با عنوان نظارت بر سازمانهاي مرتبط، معلولين بايد بتوانند مشکلات خود را منعکس و کد پيگيري دريافت کنند. ناگفته نماند گفتگوي مستقيم با معلولين نشان دهنده اهميت موضوع از جانب مسئولين است و موجبات دلگرمي بسياري از آنان را فراهم ميآورد اما بهتر است بسترهاي نظارتي بهتر و منسجم تري ارائه شود و معلولين همواره احساس کنند که نهادي در بالاترين سطح منتظر شنيدن نظرات و انتقادها و شکاياتشان است. در پايان بايد اشاره کرد که هرچند شرايط امروز نسبت به چند سال گذشته بهبود يافته اما تا رسيدن به نقطه مطلوب که شايسته معلول ايراني است راه زيادي در پيش است.
این وبلاگ را در مهر 1385 برای کمک به دانشجویان ادبیات انگلیسی راه اندازی کردم